Καθόμουν σήμερα το πρωί και έπινα τον καφέ μου σε μαγαζάκι κοντά στην δουλεία μου. Κάθισα αρκετή ώρα, γύρω στο 20λεπτό. Αυτοκίνητα ανέβαιναν και κατέβαιναν στο δρόμο. Άνθρωποι μόνοι μέσα στα αυτοκίνητα σπάνια 2 ή 3 αυτοί συνήθως οικογένειες. Κάπως έχουμε γίνει απόμακροι και αυτό δεν μας ενδιαφέρει αν επιβαρύνει τις κοινωνικές σχέσεις μας και την τσέπη μας . Αν δεν πέφταμε στην λούμπα της εποχής θα ήμασταν περισσότερο ευτυχισμένοι πιο κοινωνικοί και στην τελική θα ξοδεύαμε λιγότερα. Έχουμε γίνει απόμακροι και όσο αυτό αυξάνει αναλόγως αυξάνουν και τα έξοδα. Κάποτε υπήρχαν σχέσεις με ανθρώπους στην γειτονιά σήμερα ζούμε σε πολυκατοικίες και δεν ξέρουμε ή δεν θέλουμε να ξέρουμε ποιος μένει δίπλα μας. Κάτι πρέπει να γίνει πριν είναι αργά. Λύσεις μπορώ να προτείνω, η ενασχόληση σε πολιτιστικούς συλλόγους, σε θεατρικές ομάδες σε οποιαδήποτε κοινωνική ενασχόληση, καλό το ιντερνετ αλλά με μέτρο. Ας ξεκινήσουμε με μια απλή καλημέρα.
Με εκτίμηση
Σταύρος
Με εκτίμηση
Σταύρος
Σχόλια